Een heerlijk weekje met veel ontmoetingen. Maar ook zo heerlijk om weer veilig thuis te zijn. Een kleine 700 km hebben we gereden
De eerste 2 maanden van de” Homeward Bound” van Sarah Fielke is inmiddels uitgereikt en er wordt hard gewerkt.
Een heerlijk weekje met veel ontmoetingen. Maar ook zo heerlijk om weer veilig thuis te zijn. Een kleine 700 km hebben we gereden
De eerste 2 maanden van de” Homeward Bound” van Sarah Fielke is inmiddels uitgereikt en er wordt hard gewerkt.
Met op de valreep nieuwe Tilda stofjes.
Van veranderen…..
Dat zit in mijn bloed. Herman is er alleen niet zo dol op maar dat snap ik ook wel.
Veranderen betekent nou eenmaal altijd “meer en moeilijker“ en dan komt het meestal op hem aan.
Toch zag ik mijn kans schoon toen hij met de ladder in de weer was om de “Jules” op te hangen.
Gisteren dachten we aan het leven van de andere oma van de beide meisjes.
Oma Nelie, zoals we haar altijd noemen overleed vorige week vrij plotseling. Een verdrietige maar zeker ook een mooie middag om aan haar te denken.
De (klein) kinderen zullen haar enorm gaan missen, ze was dol op ze en er ging geen bezoek voorbij of er moesten spelletjes gedaan worden. Een echte OMA!!
Afgelopen week bladerde ik door mijn foto’s op mijn telefoon en kwam ik lieve foto’s tegen.
Suze, net een jaar oud, hielp op haar manier al mee in de winkel. Ik zie haar zo voor mij met een doek in de hand langs de stoffen om ze stofvrij te maken.
Nu zingt ze vol overgave in het koor in de Sint Jan en het “Sanctus” klinkt al heel goed.
En ik bedoel dan letterlijk uit beeld want na de laatste up-date vond mijn IPad het welletjes en kon ik met geen mogelijkheid nog foto’s inladen op mijn blog.
Na enkele dagen besloten we om professionele hulp in te schakelen en toen was het probleem snel opgelost.
Ik had trouwens genoeg te doen want over een paar weken is het carnaval en Isabel is toe aan het beroemde colbert. Als echte oeteldonker moet je die wel hebben natuurlijk en hoe meer buttons erop hoe mooier de jas is.