We pakken de draad weer op

Vandaag zit dan eindelijk de langverwachte 3 in de leeftijd van Isabel.

3 weken is ze vandaag en het gaat goed met haar!!!!!

De dipjes in de ademhaling worden al wat minder, meestal heeft ze er nog last van als ze haar voeding krijgt toegediend door de sonde, want zelfs dat is al te vermoeiend.

Het infuusje is er uit, en dat is heerlijk want hoe minder ze aan allerlei draadjes ligt hoe beter, in verband met infecties.

Heel voorzichtig beginnen de artsen al te denken aan het overbrengen naar de IC in Den Bosch, zodat ook de jonge ouders naar hun eigen huis kunnen gaan.

Stiekem voor ons natuurlijk ook heerlijk want onze rondjes Bossche Broek worden straks rondjes Jeroen Bosch ziekenhuis………..

Ondanks het grote verdriet om het verlies van Daniël durven we vandaag toch wel te vieren dat deze mijlpaal van 30 weken gehaald is.

Het voelt allemaal heel "dubbel"

Mijn borduurwerk gaat overal mee naar toe en in al die uren waarin ik zit te wachten op de kinderen met nieuws en informatie zit ik te borduren.

Ik houd van dagboeken maar ik heb nooit gedacht dat deze lap zo gedenkwaardig zou gaan worden.

We gaan weer beginnen deze week, woensdag gaan we weer open. 

Eigenlijk zijn we al begonnen want de afgelopen dagen heeft iedereen zijn borduurpakketje ontvangen van "I love Scandinavian Red", dus daarmee zijn we helemaal bij. We moesten steeds maar wachten op band en garen want er waren veel meer belangstellenden dan we dachten.

We hebben nu nog heel wat in voorraad dus mocht nog iemand een setje willen kopen staat de info aan de linkerkant op het blog.

En we zullen natuurlijk ook pakketjes maken voor in de winkel.

Er zijn de afgelopen week prachtige stoffen binnen gekomen van Moda en Lecien

Ik zal de agenda weer gaan invullen en iedereen die zich aangemeld heeft voor de Trunkshow van Betty Prins krijgt deze week een mail van ons.

In de ochtend zijn nog een paar plaatsen, 's middags zitten we helemaal vol.

Nu maar gauw aankleden, straks weer naar Veldhoven waar vandaag meer bezoek komt. 

We mogen Isabel dan wel niet aanraken maar we kunnen haar wel heel goed zien en ik kan er echt uren naar kijken.

Fijne dag

groetjes

Wietske

3 of 30 weken?

Vandaag hadden we het er over: Is Isabel nou morgen 30 weken ver in de zwangerschap of is ze aanstaande zondag 3 weken oud.

We weten het niet, allebei denk ik maar.

We vonden eigenlijk met elkaar dat het behalen van de 3 een behoorlijke mijlpaal is.

In ieder geval  is ze de afgelopen 2 dagen redelijk stabiel geweest, al dipt ze nog met haar ademhaling (af en toe vergeet ze dat ademhalen heel erg nodig is) en heeft ze nog steeds last van een infectie, maar ook die is nu waarschijnlijk op z'n retour.

Daar precies in het
midden ligt ze

Waren Herman en ik er gisteren om te koken, vandaag was middelste vrij en zij kwam een dag uit Maastricht met Valentijn.

Er was veel te bespreken over afgelopen maandag en er zijn zulke prachtige foto's gemaakt, die moeten verwerkt worden en dat is best een hoop emotie.

Ook met de professionals worden gesprekken gevoerd, er is de afgelopen tijd te veel gebeurd en hier in dit ziekenhuis, waar ze zo zorgvuldig en bezorgd zijn wordt heel veel aandacht besteed aan al het verdriet dat er is, en dat zomaar niet weg te poetsen is.

Maar praten helpt.

Isabel is er nog lang niet, en ik vroeg vanmiddag aan de verpleegkundige die we inmiddels goed kennen of ze ons niet gewoon een tijdspad kan geven en dan graag met garanties……….

Helaas, dat kan ze niet!!!

We zagen immers hoe snel het met Daniël ging, en dat maakt je zo angstig.

Afwachten, afwachten, afwachten.

Valentijn heeft zowat de hele dag buiten gespeeld en zolang muis maar bij hem is, kan hij de hele wereld aan.

5 heeft hij er inmiddels en voor Isabel zijn we ook al aan het sparen.

Voor haar heb ik inmiddels ook een beer gekocht, de verpleging is gek op deze knuffels en bij haar is het groot genoeg om als deken in de couveuse te dienen.

En terwijl mijn beide meiden genieten van de zon en vooral van elkaar, borduur ik heerlijk door en kan op deze manier mijn gedachten de vrije loop laten.

Gisteravond en vanmorgen een paar randjes voorbereid zodat ik in het Ronald Mc. Donaldhuis niet heel erg hoef na te denken.

Mijn randjes zijn helemaal bij, dat waren ze eigenlijk zaterdag al.

Gistermorgen had ik veel afleiding van 2 vriendinnen die kwamen koffiedrinken.

We zijn gelijk maar even aan de slag gegaan om een nieuw workshopje voor te bereiden

Jullie horen hier binnenkort meer over

En dan kom je thuis na een lange dag Veldhoven en dan ligt er weer een stapel kaarten.

Echt zo ontzettend lief!!!

Ik hoop jullie over een paar dagen weer meer te kunnen melden

groetjes

Wietske

Gistermiddag

Hebben wij met beide gezinnen onze kleine, dappere Daniël naar een ontzettend mooi plekje gebracht op natuurbegraafplaats "Heidepol" dicht bij Arnhem.

Daar ergens tussen de bomen hadden jongste en schoonzoon de afgelopen dagen al een mooi plekje uitgezocht.

En ondanks het intens grote verdriet genoten we van elkaar, van de kinderen en van de sfeer die deze middag met zich meebracht.

Voor Valentijn en Fedde had het allemaal nog geen betekenis, maar voor Laurens, als bijna 7 jarige, is het lastiger te begrijpen.

Maar zijn juf is ingelicht en zij zal het mee gaan opvangen. En we willen er voor zorgen dat hij Isabel zo snel mogelijk een keer kan zien in haar, zoals hij zelf zegt: "glazen doos."

Met Isabel gaat het naar omstandigheden wel goed, al heeft ze al de nodige tegenslagen gehad. Inmiddels is ze ruim 1100 gram en beginnen we al te zien dat ze wat ronder wordt.

We zijn  er nog niet met haar, het blijft nog heel spannend de komende tijd. 

De kinderen logeren voorlopig nog in het Ronald Mc Donaldhuis zodat ze dicht bij haar zijn, en wij zullen daar dus ook nog heel veel naar toe gaan om voor hen te zorgen en om Isabel te kunnen zien.

Deze week neem ik nog rust en probeer ik toch een beetje in een ritme te komen en als er verder niets bijzonders gebeurt gaan we volgende week weer beginnen en gaat het atelier woensdag 19 maart weer open.

Ik wil jullie nogmaals bedanken voor alle lieve berichtjes van de afgelopen tijd. We hebben er veel steun aan gehad.

Regelmatig bloggen zit er nog niet in, gezellige verhaaltjes zijn nu nog niet aan de orde.

groetjes

Wietske

Daniël

Als je zo klein bent…….

En zo ziek……...

Dan gaat het gewoon niet meer.

Vanmorgen om 8 uur is onze kleine Daniël op schoot bij zijn ouders overleden.

En nu?

We weten het niet. In ieder geval zorgen voor de kinderen en voor Isabel waar het op dit moment goed mee gaat.

Voorlopig blog ik niet, ik kom later weer terug.

Wij willen jullie ontzettend bedanken voor alle lieve wensen, kaarten, mails en telefoontjes van de afgelopen tijd.

Maar we gaan door!!!!

Er  zijn kinderen en een heel klein meisje dat ons ook heel hard nodig heeft.

Herman en Wietske

Voorlopig blijft het atelier gesloten

Het gaat niet goed met Daniël

Wij vertrekken zo naar Maastricht, het atelier blijft voorlopig gesloten.

Op dit moment hebben we liever geen reacties op het blog!!!!!

groetjes

Wietske

Buidelen of kangoeroeën?

Dat is nou het verschil tussen de ziekenhuizen in Veldhoven en Maastricht. In Veldhoven "buidel" je met de baby en in Maastricht "kangoeroe" je.

En zo zijn er heel veel verschillen waar je als jonge ouder mee in aanraking komt als je ene baby hier ligt en je andere daar.

En dat hier en daar zijn begrippen die je makkelijk door elkaar haalt, maar een ding is zeker en hoe verschillend het ook allemaal is:

Er wordt ongelooflijk goed voor de kindjes gezorgd!!!!!!!!

Daniël mag dus nu ook gebuideld worden en naar omstandigheden gaat het beter met hem al is hij nog steeds niet van de beademing af.

er is ontzettend veel tijd nodig en heel erg veel geduld.

Met Isabel gaat het momenteel goed, we hebben haar gisteren weer gezien en als schoonzoon een vinger in de couveuse doet houdt ze haar ienimienie vingertjes er heel stijf om heen.

En dat is heerlijk om te zien. Ik vind dat ze al een beetje meer baby wordt………...

Herman en ik hebben de carnavalsdag van gisteren goed besteed, want wat is carnaval eigenlijk? Voor ons een heel-ver-van-ons-bed-gebeuren.

Als het ons te lawaaiig is in huis vanwege feestvierders trekken we ons terug in de slaapkamer en gaan een film kijken of we gaan gewoon weg met de auto.

Zo ook gisteren

Het was fijn om in het Ronald Mc. Donald huis zinnig bezig te zijn met het schoon- en gezellig maken van de kamer, boodschappen op te bergen die door ons gedaan zijn

Alle cadeautjes en kaarten te bekijken die bezorgd zijn en waar ze zo ontzettend veel steun uit putten

En we hebben gekookt voor de kinderen terwijl ze onderweg waren van Maastricht naar Veldhoven. Ze wisselen de dagen af, rijden midden op de dag heen en de volgende dag weer terug als er niet teveel verkeer is, en op die manier zien ze beide kindjes iedere dag, en zijn ze ook de nacht in de buurt.

Er ontstaat een ritme

Voordat wij naar Veldhoven reden zijn we naar Nelly van Es in Middelbeers geweest. In haar hardanger-atelier zijn de mooiste borduurboekjes te vinden

en boekjes met randjes.

Maar wat nog veel heerlijker was:

Nelly is ervaringsdeskundige!!!!!

Zij en haar man hebben in dezelfde situatie gezeten, en dan is het heerlijk om ervaringen te delen,

alhoewel, nou ik erover nadenk heeft Nelly hoofdzakelijk geluisterd volgens mij!!!!

Ik kan voorlopig vooruit

Gisteravond hebben we nog een paar wassen gedraaid voor de jonge ouders en we mochten de knuffels van Daniël en Isabel wassen.

Een groot voorrecht

Maar zelfs dit vereist een protocol. De knuffels moeten in een neutraal wasmiddel gewassen en mogen alleen in een plastic zak aangeleverd worden.

De kindjes hebben deze knuffels over zich heen in de couveuse, en de verpleging vond ze reuze geschikt voor hen.

Gisteravond heb ik op SBS naar het programma gekeken over veel te vroeg geboren baby's.
Mooi om te zien maar ik denk niet dat ik alle delen hoef te zien.
Het geeft weer dat we er nog lang niet zijn.
Nog lang niet!

En daar word ik dan best een beetje verdrietig van.

Morgen om 11 uur gaat het atelier weer open. Afleiding is goed.

We hebben overigens besloten om de Bee op zaterdag te schrappen. Er is niet veel animo voor en dan is het voor ons prettiger om gewoon om 11 uur open te gaan in plaats van om 10 uur.

Ik denk dat ik er vandaag nog maar even een paar knuffels bij koop. Een voor de was en een voor bij de kindjes

groetjes

Wietske

In de mallemolen van het leven…..

Leek het vrijdagmorgen allemaal wel stabiel met de kleintjes, vrijdagmiddag werd besloten om Daniël met spoed over te brengen naar Maastricht voor een operatie aan zijn darmen.

Totaal ontredderd hebben wij binnen een half uur een tas gepakt met wat kleren en zijn we naar onze middelste gereden die in Maastricht woont, schoonzoon had inmiddels een hotelkamer op het terrein van het ziekenhuis geregeld en jongste en schoonzoon konden en kunnen ook daar in het 

Ronald Mc. Donaldhuis terecht.

Vrijdagavond is Daniël geopereerd en nu wachten we gespannen op de dingen die komen gaan.

Eerlijk gezegd wist ik de afgelopen dagen niet meer wat voor dag het is, je gaat gewoon op de automatische piloot en voegt je gewoon naar wat het beste is voor de kinderen. Gezien de leegte in de gangen van het ziekenhuis moet het wel het weekend geweest zijn.

Je eet niet meer wanneer het de tijd is, maar je eet wanneer je er aan toekomt en het maakt ook niet meer uit wat je dan eet.

En nu?

Voorzover wij weten is Daniël nu stabiel en zal hij minstens 2 weken in Maastricht moeten blijven. Er is nog overwogen om Isabel ook naar Maastricht te vervoeren maar schoonzoon en jongste vinden het op dit moment niet verantwoord om haar te vervoeren alleen maar omdat er een logistiek probleem zou zijn.

Immers, ook zij is nog heel erg kwetsbaar.

Gelukkig werkt een schoonzoon in hetzelfde ziekenhuis, daar worden we rustiger van.

En dus wordt het heen en weer rijden tussen Maastricht en Veldhoven, en mochten wij gisteren de eerste flesjes melk naar Veldhoven brengen, omdat onze kinderen nog bij Daniël wilden blijven.

Wij hebben het allemaal keurig afgeleverd bij de verpleging en konden onze kleindochter nog even bewonderen.

Grote hulde voor al die mensen die momenteel voor hen klaarstaan, het is echt onvoorstelbaar wat er achter de schermen allemaal aan hulp geboden wordt.

Tja, jullie snappen het al, mijn randjes voor deze week zijn allang af. Annelies en Simone moesten eens weten hoe een zegen dit borduurwerk is. Makkelijk mee te nemen en op de automatische piloot.

Ik heb besloten om in deze periode van wachten en spanning aan een derde lap te beginnen.

Een met leuke kinderfiguurtjes en letters tussen de randjes door.

Overigens willen we het atelier woensdag 5 maart weer open doen, we hebben voldoende adequate hulp achter de hand als we onverwachts weg moeten.

groetjes

Wietske